Świadczenie usług psychologicznych dla kandydatów na rodziców adopcyjnych oraz rodziców adopcyjnych realizowanych w ramach projektu „Droga do rodziny. Od kandydata do rodzica adopcyjnego” (Польша - Тендер #71125968) | ||
| ||
| Для перевода текста тендера на нужный язык воспользуйтесь приложением: | ||
Страна: Польша (другие тендеры и закупки Польша) Организатор тендера: Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w Lublinie Номер конкурса: 71125968 Дата публикации: 05-03-2026 Источник тендера: ezamowienia.gov.pl |
||
Zamówienia publicznego
1.3.31 Usługa indywidualnych konsultacji psychologicznych dla kandydatów na rodziców adopcyjnych oraz rodziców adopcyjnych
85312320-8 - Usługi doradztwa
85312320-8 - Usługi doradztwa
85312320-8 - Usługi doradztwa
85312320-8 - Usługi doradztwa
85312320-8 - Usługi doradztwa
85312320-8 - Usługi doradztwa
Zamawiający unieważnił część 1 niniejszego postępowania na podstawie art. 255 pkt 3) ustawy Pzp.
Uzasadnienie prawne:
Zamawiający unieważnia na podstawie art. 255 pkt 3) ustawy Pzp, który stanowi „Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli cena lub koszt najkorzystniejszej
oferty lub oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny
lub kosztu najkorzystniejszej oferty”.
Uzasadnienie merytoryczne:
W przedmiotowym postępowaniu w zakresie części 1 wpłynęła jedna oferta, której cena przewyższa kwotę, którą zamawiający może przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, a mianowicie
Zamawiający przeznaczył na sfinansowanie zamówienia kwotę w wysokości 24 000,00 zł, natomiast cena złożonej oferty wynosi 30 000,00 zł,
W związku z powyższym Zamawiający, biorąc pod uwagę celowość i efektywność gospodarowania środkami publicznymi, podjął decyzję o braku możliwości zwiększenia kwoty, którą
zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia do ceny jedynej złożonej oferty.
Stosownie do art. 255 pkt 3) ustawy Pzp Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli cena lub koszt najkorzystniejszej oferty lub oferta z najniższą ceną
przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty.
Celem takiego uregulowania jest ochrona zamawiającego przed roszczeniem o zawarcie umowy w przypadku braku środków finansowych. Co do zasady przesłankę unieważnienia postępowania na
podstawie art. 255 pkt 3) ustawy Pzp odnieść należy do kwoty, jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.
Wyrażenie „może zwiększyć tę kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty” należy interpretować jako uprawnienie Zamawiającego i to do jego decyzji należy kwestia
możliwości zwiększenia środków finansowych na dany cel. Zatem Zamawiający nie ma obowiązku poszukiwania dodatkowych środków finansowych na sfinansowanie zamówienia ponad kwotę,
którą zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia (Komentarz do Prawa Zamówień Publicznych Urzędu Zamówień Publicznych).
Przepis art. 255 pkt 3) ustawy Pzp nie nakazuje zamawiającemu dokonywać prób zwiększenia kwoty, którą mógłby przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Wprost przeciwnie koniec tego
przepisu w wyrażeniu „chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny najkorzystniejszej oferty”, mówi o wyjątku, którego nie można interpretować rozszerzająco, aż do
ustanawiania reguły, że w każdym przypadku zamawiający powinien podejmować próbę zwiększenia kwoty, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.. Jak czytamy
w wyroku z dnia 12 listopada 2015 r. Krajowej Izby Odwoławczej (Sygn. Akt KIO 2347/15): „Przepis w obecnym brzmieniu zwalnia zamawiającego z obowiązku dokonywania wyboru najkorzystniejszej
oferty w sytuacji, gdy zawarcie umowy w sprawie zamówienia publicznego jest niemożliwe z powodu braku środków na jej sfinansowanie.” Zgodnie z orzecznictwem KIO, nie ma obowiązku
zwiększania kwoty przeznaczonej na sfinansowanie konkretnego zadania, tak aby obowiązkowo dokonać wyboru. Możliwość zwiększenia budżetu warunkowana jest z pewnością wieloma
czynnikami, a wykonawca nie ma prawnych możliwości domagać się zwiększenia budżetu, ponieważ takie zachowanie w pewnych przypadkach mogłoby narazić zamawiającego na zarzuty
niegospodarnego zarządzania środkami publicznymi (wyrok KIO z dnia 24 maja 2012 r. sygn. Akt KIO 964/12).
Zamawiający unieważnił część niniejszego postępowania na podstawie art. 255 pkt 3) ustawy Pzp.
Uzasadnienie prawne:
Zamawiający unieważnia na podstawie art. 255 pkt 3) ustawy Pzp, który stanowi „Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli cena lub koszt najkorzystniejszej
oferty lub oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny
lub kosztu najkorzystniejszej oferty”.
Uzasadnienie merytoryczne:
W przedmiotowym postępowaniu w zakresie tej części wpłynęła jedna oferta, której cena przewyższa kwotę, którą zamawiający może przeznaczyć na sfinansowanie, a mianowicie w
części 2 Zamawiający przeznaczył na sfinansowanie zamówienia kwotę w wysokości 24 000,00 zł, natomiast cena złożonej oferty wynosi 30 000,00 zł,
W związku z powyższym Zamawiający, biorąc pod uwagę celowość i efektywność gospodarowania środkami publicznymi, podjął decyzję o braku możliwości zwiększenia kwoty, którą
zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia do ceny jedynej złożonej oferty.
Stosownie do art. 255 pkt 3) ustawy Pzp Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli cena lub koszt najkorzystniejszej oferty lub oferta z najniższą ceną
przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty.
Celem takiego uregulowania jest ochrona zamawiającego przed roszczeniem o zawarcie umowy w przypadku braku środków finansowych. Co do zasady przesłankę unieważnienia postępowania na
podstawie art. 255 pkt 3) ustawy Pzp odnieść należy do kwoty, jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.
Wyrażenie „może zwiększyć tę kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty” należy interpretować jako uprawnienie Zamawiającego i to do jego decyzji należy kwestia
możliwości zwiększenia środków finansowych na dany cel. Zatem Zamawiający nie ma obowiązku poszukiwania dodatkowych środków finansowych na sfinansowanie zamówienia ponad kwotę,
którą zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia (Komentarz do Prawa Zamówień Publicznych Urzędu Zamówień Publicznych).
Przepis art. 255 pkt 3) ustawy Pzp nie nakazuje zamawiającemu dokonywać prób zwiększenia kwoty, którą mógłby przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Wprost przeciwnie koniec tego
przepisu w wyrażeniu „chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny najkorzystniejszej oferty”, mówi o wyjątku, którego nie można interpretować rozszerzająco, aż do
ustanawiania reguły, że w każdym przypadku zamawiający powinien podejmować próbę zwiększenia kwoty, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.. Jak czytamy
w wyroku z dnia 12 listopada 2015 r. Krajowej Izby Odwoławczej (Sygn. Akt KIO 2347/15): „Przepis w obecnym brzmieniu zwalnia zamawiającego z obowiązku dokonywania wyboru najkorzystniejszej
oferty w sytuacji, gdy zawarcie umowy w sprawie zamówienia publicznego jest niemożliwe z powodu braku środków na jej sfinansowanie.” Zgodnie z orzecznictwem KIO, nie ma obowiązku
zwiększania kwoty przeznaczonej na sfinansowanie konkretnego zadania, tak aby obowiązkowo dokonać wyboru. Możliwość zwiększenia budżetu warunkowana jest z pewnością wieloma
czynnikami, a wykonawca nie ma prawnych możliwości domagać się zwiększenia budżetu, ponieważ takie zachowanie w pewnych przypadkach mogłoby narazić zamawiającego na zarzuty
niegospodarnego zarządzania środkami publicznymi (wyrok KIO z dnia 24 maja 2012 r. sygn. Akt KIO 964/12).
Zamawiający unieważnił część niniejszego postępowania na podstawie art. 255 pkt 3) ustawy Pzp.
Uzasadnienie prawne:
Zamawiający unieważnia na podstawie art. 255 pkt 3) ustawy Pzp, który stanowi „Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli cena lub koszt najkorzystniejszej
oferty lub oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny
lub kosztu najkorzystniejszej oferty”.
Uzasadnienie merytoryczne:
W przedmiotowym postępowaniu w zakresie tej części wpłynęła jedna oferta, której cena przewyższa kwotę, którą zamawiający może przeznaczyć na sfinansowanie, a mianowicie w
części 3 Zamawiający przeznaczył na sfinansowanie zamówienia kwotę w wysokości 24 000,00 zł, natomiast cena złożonej oferty wynosi 30 000,00 zł,
W związku z powyższym Zamawiający, biorąc pod uwagę celowość i efektywność gospodarowania środkami publicznymi, podjął decyzję o braku możliwości zwiększenia kwoty, którą
zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia do ceny jedynej złożonej oferty.
Stosownie do art. 255 pkt 3) ustawy Pzp Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli cena lub koszt najkorzystniejszej oferty lub oferta z najniższą ceną
przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty.
Celem takiego uregulowania jest ochrona zamawiającego przed roszczeniem o zawarcie umowy w przypadku braku środków finansowych. Co do zasady przesłankę unieważnienia postępowania na
podstawie art. 255 pkt 3) ustawy Pzp odnieść należy do kwoty, jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.
Wyrażenie „może zwiększyć tę kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty” należy interpretować jako uprawnienie Zamawiającego i to do jego decyzji należy kwestia
możliwości zwiększenia środków finansowych na dany cel. Zatem Zamawiający nie ma obowiązku poszukiwania dodatkowych środków finansowych na sfinansowanie zamówienia ponad kwotę,
którą zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia (Komentarz do Prawa Zamówień Publicznych Urzędu Zamówień Publicznych).
Przepis art. 255 pkt 3) ustawy Pzp nie nakazuje zamawiającemu dokonywać prób zwiększenia kwoty, którą mógłby przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Wprost przeciwnie koniec tego
przepisu w wyrażeniu „chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny najkorzystniejszej oferty”, mówi o wyjątku, którego nie można interpretować rozszerzająco, aż do
ustanawiania reguły, że w każdym przypadku zamawiający powinien podejmować próbę zwiększenia kwoty, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.. Jak czytamy
w wyroku z dnia 12 listopada 2015 r. Krajowej Izby Odwoławczej (Sygn. Akt KIO 2347/15): „Przepis w obecnym brzmieniu zwalnia zamawiającego z obowiązku dokonywania wyboru najkorzystniejszej
oferty w sytuacji, gdy zawarcie umowy w sprawie zamówienia publicznego jest niemożliwe z powodu braku środków na jej sfinansowanie.” Zgodnie z orzecznictwem KIO, nie ma obowiązku
zwiększania kwoty przeznaczonej na sfinansowanie konkretnego zadania, tak aby obowiązkowo dokonać wyboru. Możliwość zwiększenia budżetu warunkowana jest z pewnością wieloma
czynnikami, a wykonawca nie ma prawnych możliwości domagać się zwiększenia budżetu, ponieważ takie zachowanie w pewnych przypadkach mogłoby narazić zamawiającego na zarzuty
niegospodarnego zarządzania środkami publicznymi (wyrok KIO z dnia 24 maja 2012 r. sygn. Akt KIO 964/12).
Zamawiający unieważnił część niniejszego postępowania na podstawie art. 255 pkt 3) ustawy Pzp.
Uzasadnienie prawne:
Zamawiający unieważnia na podstawie art. 255 pkt 3) ustawy Pzp, który stanowi „Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli cena lub koszt najkorzystniejszej
oferty lub oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny
lub kosztu najkorzystniejszej oferty”.
Uzasadnienie merytoryczne:
W przedmiotowym postępowaniu w zakresie tej części wpłynęła jedna oferta, której cena przewyższa kwotę, którą zamawiający może przeznaczyć na sfinansowanie, a mianowicie w
części 4 Zamawiający przeznaczył na sfinansowanie zamówienia kwotę w wysokości 54 000,00 zł, natomiast cena złożonej oferty wynosi 67 500,00 zł
W związku z powyższym Zamawiający, biorąc pod uwagę celowość i efektywność gospodarowania środkami publicznymi, podjął decyzję o braku możliwości zwiększenia kwoty, którą
zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia do ceny jedynej złożonej oferty.
Stosownie do art. 255 pkt 3) ustawy Pzp Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli cena lub koszt najkorzystniejszej oferty lub oferta z najniższą ceną
przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty.
Celem takiego uregulowania jest ochrona zamawiającego przed roszczeniem o zawarcie umowy w przypadku braku środków finansowych. Co do zasady przesłankę unieważnienia postępowania na
podstawie art. 255 pkt 3) ustawy Pzp odnieść należy do kwoty, jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.
Wyrażenie „może zwiększyć tę kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty” należy interpretować jako uprawnienie Zamawiającego i to do jego decyzji należy kwestia
możliwości zwiększenia środków finansowych na dany cel. Zatem Zamawiający nie ma obowiązku poszukiwania dodatkowych środków finansowych na sfinansowanie zamówienia ponad kwotę,
którą zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia (Komentarz do Prawa Zamówień Publicznych Urzędu Zamówień Publicznych).
Przepis art. 255 pkt 3) ustawy Pzp nie nakazuje zamawiającemu dokonywać prób zwiększenia kwoty, którą mógłby przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Wprost przeciwnie koniec tego
przepisu w wyrażeniu „chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny najkorzystniejszej oferty”, mówi o wyjątku, którego nie można interpretować rozszerzająco, aż do
ustanawiania reguły, że w każdym przypadku zamawiający powinien podejmować próbę zwiększenia kwoty, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.. Jak czytamy
w wyroku z dnia 12 listopada 2015 r. Krajowej Izby Odwoławczej (Sygn. Akt KIO 2347/15): „Przepis w obecnym brzmieniu zwalnia zamawiającego z obowiązku dokonywania wyboru najkorzystniejszej
oferty w sytuacji, gdy zawarcie umowy w sprawie zamówienia publicznego jest niemożliwe z powodu braku środków na jej sfinansowanie.” Zgodnie z orzecznictwem KIO, nie ma obowiązku
zwiększania kwoty przeznaczonej na sfinansowanie konkretnego zadania, tak aby obowiązkowo dokonać wyboru. Możliwość zwiększenia budżetu warunkowana jest z pewnością wieloma
czynnikami, a wykonawca nie ma prawnych możliwości domagać się zwiększenia budżetu, ponieważ takie zachowanie w pewnych przypadkach mogłoby narazić zamawiającego na zarzuty
niegospodarnego zarządzania środkami publicznymi (wyrok KIO z dnia 24 maja 2012 r. sygn. Akt KIO 964/12).
Zamawiający unieważnił część niniejszego postępowania na podstawie art. 255 pkt 3) ustawy Pzp.
Uzasadnienie prawne:
Zamawiający unieważnia na podstawie art. 255 pkt 3) ustawy Pzp, który stanowi „Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli cena lub koszt najkorzystniejszej
oferty lub oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny
lub kosztu najkorzystniejszej oferty”.
Uzasadnienie merytoryczne:
W przedmiotowym postępowaniu w zakresie tej części wpłynęła jedna oferta, której cena przewyższa kwotę, którą zamawiający może przeznaczyć na sfinansowanie, a mianowicie w
części 5 Zamawiający przeznaczył na sfinansowanie zamówienia kwotę w wysokości 54 000,00 zł, natomiast cena złożonej oferty wynosi 67 500,00 zł
W związku z powyższym Zamawiający, biorąc pod uwagę celowość i efektywność gospodarowania środkami publicznymi, podjął decyzję o braku możliwości zwiększenia kwoty, którą
zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia do ceny jedynej złożonej oferty.
Stosownie do art. 255 pkt 3) ustawy Pzp Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli cena lub koszt najkorzystniejszej oferty lub oferta z najniższą ceną
przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty.
Celem takiego uregulowania jest ochrona zamawiającego przed roszczeniem o zawarcie umowy w przypadku braku środków finansowych. Co do zasady przesłankę unieważnienia postępowania na
podstawie art. 255 pkt 3) ustawy Pzp odnieść należy do kwoty, jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.
Wyrażenie „może zwiększyć tę kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty” należy interpretować jako uprawnienie Zamawiającego i to do jego decyzji należy kwestia
możliwości zwiększenia środków finansowych na dany cel. Zatem Zamawiający nie ma obowiązku poszukiwania dodatkowych środków finansowych na sfinansowanie zamówienia ponad kwotę,
którą zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia (Komentarz do Prawa Zamówień Publicznych Urzędu Zamówień Publicznych).
Przepis art. 255 pkt 3) ustawy Pzp nie nakazuje zamawiającemu dokonywać prób zwiększenia kwoty, którą mógłby przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Wprost przeciwnie koniec tego
przepisu w wyrażeniu „chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny najkorzystniejszej oferty”, mówi o wyjątku, którego nie można interpretować rozszerzająco, aż do
ustanawiania reguły, że w każdym przypadku zamawiający powinien podejmować próbę zwiększenia kwoty, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.. Jak czytamy
w wyroku z dnia 12 listopada 2015 r. Krajowej Izby Odwoławczej (Sygn. Akt KIO 2347/15): „Przepis w obecnym brzmieniu zwalnia zamawiającego z obowiązku dokonywania wyboru najkorzystniejszej
oferty w sytuacji, gdy zawarcie umowy w sprawie zamówienia publicznego jest niemożliwe z powodu braku środków na jej sfinansowanie.” Zgodnie z orzecznictwem KIO, nie ma obowiązku
zwiększania kwoty przeznaczonej na sfinansowanie konkretnego zadania, tak aby obowiązkowo dokonać wyboru. Możliwość zwiększenia budżetu warunkowana jest z pewnością wieloma
czynnikami, a wykonawca nie ma prawnych możliwości domagać się zwiększenia budżetu, ponieważ takie zachowanie w pewnych przypadkach mogłoby narazić zamawiającego na zarzuty
niegospodarnego zarządzania środkami publicznymi (wyrok KIO z dnia 24 maja 2012 r. sygn. Akt KIO 964/12).
Zamawiający unieważnił część niniejszego postępowania na podstawie art. 255 pkt 3) ustawy Pzp.
Uzasadnienie prawne:
Zamawiający unieważnia na podstawie art. 255 pkt 3) ustawy Pzp, który stanowi „Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli cena lub koszt najkorzystniejszej
oferty lub oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny
lub kosztu najkorzystniejszej oferty”.
Uzasadnienie merytoryczne:
W przedmiotowym postępowaniu w zakresie tej części wpłynęła jedna oferta, której cena przewyższa kwotę, którą zamawiający może przeznaczyć na sfinansowanie, a mianowicie w
części 6 Zamawiający przeznaczył na sfinansowanie zamówienia kwotę w wysokości 54 000,00 zł, natomiast cena złożonej oferty wynosi 67 500,00 zł
W związku z powyższym Zamawiający, biorąc pod uwagę celowość i efektywność gospodarowania środkami publicznymi, podjął decyzję o braku możliwości zwiększenia kwoty, którą
zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia do ceny jedynej złożonej oferty.
Stosownie do art. 255 pkt 3) ustawy Pzp Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli cena lub koszt najkorzystniejszej oferty lub oferta z najniższą ceną
przewyższa kwotę, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty.
Celem takiego uregulowania jest ochrona zamawiającego przed roszczeniem o zawarcie umowy w przypadku braku środków finansowych. Co do zasady przesłankę unieważnienia postępowania na
podstawie art. 255 pkt 3) ustawy Pzp odnieść należy do kwoty, jaką zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.
Wyrażenie „może zwiększyć tę kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty” należy interpretować jako uprawnienie Zamawiającego i to do jego decyzji należy kwestia
możliwości zwiększenia środków finansowych na dany cel. Zatem Zamawiający nie ma obowiązku poszukiwania dodatkowych środków finansowych na sfinansowanie zamówienia ponad kwotę,
którą zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia (Komentarz do Prawa Zamówień Publicznych Urzędu Zamówień Publicznych).
Przepis art. 255 pkt 3) ustawy Pzp nie nakazuje zamawiającemu dokonywać prób zwiększenia kwoty, którą mógłby przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Wprost przeciwnie koniec tego
przepisu w wyrażeniu „chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny najkorzystniejszej oferty”, mówi o wyjątku, którego nie można interpretować rozszerzająco, aż do
ustanawiania reguły, że w każdym przypadku zamawiający powinien podejmować próbę zwiększenia kwoty, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.. Jak czytamy
w wyroku z dnia 12 listopada 2015 r. Krajowej Izby Odwoławczej (Sygn. Akt KIO 2347/15): „Przepis w obecnym brzmieniu zwalnia zamawiającego z obowiązku dokonywania wyboru najkorzystniejszej
oferty w sytuacji, gdy zawarcie umowy w sprawie zamówienia publicznego jest niemożliwe z powodu braku środków na jej sfinansowanie.” Zgodnie z orzecznictwem KIO, nie ma obowiązku
zwiększania kwoty przeznaczonej na sfinansowanie konkretnego zadania, tak aby obowiązkowo dokonać wyboru. Możliwość zwiększenia budżetu warunkowana jest z pewnością wieloma
czynnikami, a wykonawca nie ma prawnych możliwości domagać się zwiększenia budżetu, ponieważ takie zachowanie w pewnych przypadkach mogłoby narazić zamawiającego na zarzuty
niegospodarnego zarządzania środkami publicznymi (wyrok KIO z dnia 24 maja 2012 r. sygn. Akt KIO 964/12).