Dostawa sprzętu informatycznego i oprogramowania wraz z wdrożeniem w ramach projektu grantowego "Cyberbezpieczny samorząd" (Польша - Тендер #70188938) | ||
| ||
| Для перевода текста тендера на нужный язык воспользуйтесь приложением: | ||
Страна: Польша (другие тендеры и закупки Польша) Организатор тендера: GMINA KOWALEWO POMORSKIE Номер конкурса: 70188938 Дата публикации: 22-01-2026 Источник тендера: ezamowienia.gov.pl |
||
Zamówienia publicznego
1.2.3 Cyberbezpieczny samorząd
48820000-2 - Serwery
30200000-1 - Urządzenia komputerowe
32420000-3 - Urządzenia sieciowe
48000000-8 - Pakiety oprogramowania i systemy informatyczne
48900000-7 - Różne pakiety oprogramowania i systemy komputerowe
72263000-6 - Usługi wdrażania oprogramowania
48822000-6 - Serwery komputerowe
48820000-2 - Serwery
48822000-6 - Serwery komputerowe
30200000-1 - Urządzenia komputerowe
32420000-3 - Urządzenia sieciowe
48000000-8 - Pakiety oprogramowania i systemy informatyczne
48900000-7 - Różne pakiety oprogramowania i systemy komputerowe
72263000-6 - Usługi wdrażania oprogramowania
I część zamówienia:
1. Techsource Sp. z o. o., ul. Kordeckiego 38, 05 – 120 Legionowo
a) koszt wykonania zamówienia – 194 652,42 zł,
b) termin dostawy – do 90 dni.
II część zamówienia:
1. Techsource Sp. z o. o., ul. Kordeckiego 38, 05 – 120 Legionowo
a) koszt wykonania zamówienia – 473 981,73 zł,
b) termin dostawy – do 60 dni.
Stosownie do art. 255 pkt 3 ustawy, Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli cena lub koszt najkorzystniejszej oferty lub oferta z najniższą ceną przewyższa
kwotę, którą Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, chyba że Zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty. Celem takiego
uregulowania jest ochrona Zamawiającego przed roszczeniem o zawarcie umowy w przypadku braku środków finansowych. Co do zasady przesłankę unieważnienia postępowania na podstawie art. 255
pkt 3 ustawy odnieść należy do kwoty, jaką Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia udostępnionej na stronie internetowej prowadzonego postępowania bezpośrednio
przed otwarciem ofert.
Zamawiający przed otwarciem ofert udostępnił informację, iż na sfinansowanie całego zamówienia zamierza przeznaczyć kwotę 624 000,00 zł brutto.
Decyzja o zwiększeniu tej kwoty jest oparta na swobodnym uznaniu Zamawiającego. Wyrażenie „może zwiększyć tę kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty” należy
interpretować jako uprawnienie Zamawiającego i to do jego decyzji należy kwestia możliwości zwiększenia środków finansowych na dany cel. W związku z powyższym Zamawiający nie ma
obowiązku poszukiwania dodatkowych środków finansowych na sfinansowanie zamówienia ponad kwotę, którą zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.
W przypadku, gdy oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, jaką Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia postępowanie unieważnia się bez przeprowadzania wyboru
najkorzystniejszej oferty. W takiej sytuacji ceny lub koszty określone we wszystkich złożonych ofertach nie mieszczą się w limicie ustalonym przez Zamawiającego.
Sformułowanie przepisu („zamawiający unieważnia”) prowadzi do wniosku, że ustawowy przymus unieważnienia postępowania zachodzi od razu, gdy tylko okaże się, że zachodzi jedna z
dwóch alternatywnych przesłanek, a Zamawiający nie może lub nie chce zwiększyć kwoty pokrycia finansowego.
Zamawiający podejmując decyzję o braku możliwości zwiększenia kwoty, którą Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia do ceny najkorzystniejszej oferty brał pod
uwagę celowość i efektywność gospodarowania środkami publicznymi. Zgodnie z art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych, wydatki publiczne powinny być
dokonywane w sposób celowy i oszczędny.
Przepis art. 255 pkt 3 ustawy Pzp nie nakazuje Zamawiającemu dokonywać prób zwiększenia kwoty, którą mógłby przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Wprost przeciwnie koniec tego
przepisu w wyrażeniu „chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny najkorzystniejszej oferty” mówi o wyjątku, którego nie można interpretować rozszerzająco aż do
ustanawiania reguły, że w każdym przypadku Zamawiający powinien podejmować próbę zwiększenia kwoty, którą Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.
W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej (wyrok z dn. 22.01.2019r. sygn. KIO 2608/18 – wyrok aktualny w bieżącym stanie prawnym) to Zamawiający ma prawo, a wręcz obowiązek podejmowania
decyzji w zakresie, czy zwiększenie środków przeznaczonych na realizację zamówienia jest uzasadnione pod względem celowości i efektywności gospodarowania środkami publicznymi.
Zamawiający podejmuje decyzję w określonych warunkach zaistniałych w konkretnym postępowaniu o udzielenie zamówienia i w granicach możliwości finansowania zadania.
I część zamówienia:
1. Techsource Sp. z o. o., ul. Kordeckiego 38, 05 – 120 Legionowo
a) koszt wykonania zamówienia – 194 652,42 zł,
b) termin dostawy – do 90 dni.
II część zamówienia:
1. Techsource Sp. z o. o., ul. Kordeckiego 38, 05 – 120 Legionowo
a) koszt wykonania zamówienia – 473 981,73 zł,
b) termin dostawy – do 60 dni.
Stosownie do art. 255 pkt 3 ustawy, Zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli cena lub koszt najkorzystniejszej oferty lub oferta z najniższą ceną przewyższa
kwotę, którą Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia, chyba że Zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty. Celem takiego
uregulowania jest ochrona Zamawiającego przed roszczeniem o zawarcie umowy w przypadku braku środków finansowych. Co do zasady przesłankę unieważnienia postępowania na podstawie art. 255
pkt 3 ustawy odnieść należy do kwoty, jaką Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia udostępnionej na stronie internetowej prowadzonego postępowania bezpośrednio
przed otwarciem ofert.
Zamawiający przed otwarciem ofert udostępnił informację, iż na sfinansowanie całego zamówienia zamierza przeznaczyć kwotę 624 000,00 zł brutto.
Decyzja o zwiększeniu tej kwoty jest oparta na swobodnym uznaniu Zamawiającego. Wyrażenie „może zwiększyć tę kwotę do ceny lub kosztu najkorzystniejszej oferty” należy
interpretować jako uprawnienie Zamawiającego i to do jego decyzji należy kwestia możliwości zwiększenia środków finansowych na dany cel. W związku z powyższym Zamawiający nie ma
obowiązku poszukiwania dodatkowych środków finansowych na sfinansowanie zamówienia ponad kwotę, którą zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.
W przypadku, gdy oferta z najniższą ceną przewyższa kwotę, jaką Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia postępowanie unieważnia się bez przeprowadzania wyboru
najkorzystniejszej oferty. W takiej sytuacji ceny lub koszty określone we wszystkich złożonych ofertach nie mieszczą się w limicie ustalonym przez Zamawiającego.
Sformułowanie przepisu („zamawiający unieważnia”) prowadzi do wniosku, że ustawowy przymus unieważnienia postępowania zachodzi od razu, gdy tylko okaże się, że zachodzi jedna z
dwóch alternatywnych przesłanek, a Zamawiający nie może lub nie chce zwiększyć kwoty pokrycia finansowego.
Zamawiający podejmując decyzję o braku możliwości zwiększenia kwoty, którą Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia do ceny najkorzystniejszej oferty brał pod
uwagę celowość i efektywność gospodarowania środkami publicznymi. Zgodnie z art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych, wydatki publiczne powinny być
dokonywane w sposób celowy i oszczędny.
Przepis art. 255 pkt 3 ustawy Pzp nie nakazuje Zamawiającemu dokonywać prób zwiększenia kwoty, którą mógłby przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia. Wprost przeciwnie koniec tego
przepisu w wyrażeniu „chyba że zamawiający może zwiększyć tę kwotę do ceny najkorzystniejszej oferty” mówi o wyjątku, którego nie można interpretować rozszerzająco aż do
ustanawiania reguły, że w każdym przypadku Zamawiający powinien podejmować próbę zwiększenia kwoty, którą Zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.
W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej (wyrok z dn. 22.01.2019r. sygn. KIO 2608/18 – wyrok aktualny w bieżącym stanie prawnym) to Zamawiający ma prawo, a wręcz obowiązek podejmowania
decyzji w zakresie, czy zwiększenie środków przeznaczonych na realizację zamówienia jest uzasadnione pod względem celowości i efektywności gospodarowania środkami publicznymi.
Zamawiający podejmuje decyzję w określonych warunkach zaistniałych w konkretnym postępowaniu o udzielenie zamówienia i w granicach możliwości finansowania zadania.